خدای من؛ نه درکعبه است ؛ نه درکلیسا؛ نه درمعبد
خدای من
همین جاست؛ کناردلواپسی هایم؛ بغض هایم؛ خنده هایم
خدای من؛ می بیند مرا
هرجاکه باشم میفهمد مرا
باهرزبانی که سخن بگویم
خدای من
حواسش درهمه ی احوال به من هست
خدای من؛ مرا ازهیچ نمی ترساند
جز بی فکرسخن گفتن و رنجاندن دلی
خدای من؛
خدای تمام مهربانی هاست!
ترجیح می دهم؛ باکفش هایم
درخیابان راه بروم وبه خدا فکرکنم
تا این که در مسجد بنشینم و به کفش هایم فکرکنم…
دکترشریعتی
تاريخ : جمعه 15 اسفند 1393 | 19:45 | نویسنده : yas_mahdi |
ارسال نظر(0)
.: Weblog Themes By Pichak :.